πυρσοφόρος
πυρσοφόρος, carrying fire
πυρσο-φόρος, ον,
- carrying fire, νάρθηξ Nonn. D. 7.340, al., dub. in D.S. 20.48.
- II Subst., torch-bearer, Hsch.; large brazier, Id.
πυρσο·φόρος, ος, ον, qui porte ou donne du feu, Nonn. D. 7, 340 (πυρσός 1, φέρω).
πυρσοφόρος, Feuer tragend, hervorbringend ; ὀϊστοί, wie πυρφόροι, DS. 20.48 ; νάρθηξ, Nonn. 7.340.