πυρωπός

πῠρ-ωπός, όν, (ὤψ)

• fiery-eyed, fiery, κεραυνός A. Pr. 667; γλῆνος Id. Fr. 300.4; διʼ ἀστέρων διῆλθε τὰν π. κέλευθον IG 9(1).880.7 (Corc.); [ῥόδον] τῇ ὄψει π. Plu. QConv. 2.648a; τὸ λαμπρὸν καὶ π. ib. Pyth. 404d: neut. as Adv., πυρωπὸν ἐμβλέπειν Ph. 2.331.
• • II Subst. pyropus, a kind of red bronze, Plin. HN 34.94.