σηπτός
σηπτός, converted into excrement; a putrefacient (σηπτικός)
σηπ-τός, ή, όν,
- converted into excrement, of food, τὸ σ. περίττωμα τοῦ πεφθέντος ἐστίν Arist. GA 762a15; cf. σῆψις II.
- II Act., = σηπτικός, <δυνάμεις>, i.e. medicines, Dsc. 2.62 (δ. expressed in 3.9); φάρμακον Meges ap. Orib. 44.24.10.
σηπτός, ή, όν :
1 pourri, Arstt. G.A. 3, 11, 15 ||
2 qui engendre la putréfaction, Diosc. 2, 67, etc. ; subst. ἡ σηπτή (s. e. ἔμπλαστος) Diosc. 4, 151, emplâtre pour faire pourrir les chairs.
Étym. vb. du suiv.
σηπτός, adj. verb. von σήπω,
1) verfault.
2) akt. = σηπτικός, Sp., s. σηπτή.
1) verfault.
2) akt. = σηπτικός, Sp., s. σηπτή.