στασιωτικός
στασιωτικός, factious, seditious
Could not find στασιωτικὰ in Logeion dictionaries.
στασιωτικὰ neuter nominative plural, neuter vocative plural, neuter accusative plural, feminine nominative dual, feminine vocative dual, feminine accusative dual, feminine nominative singular, feminine vocative singular of στασιωτικός
στᾰσι-ωτικός, ή, όν,
- inclined to faction, seditious, κατὰ τὸ σ. Th. 4.130; καιροί Id. 7.57; λόγοι Id. 8.92; -κὸν τὸ μὴ ὁμόφυλον Arist. Pol. 1303a25. Adv. -κῶς Pl. Phdr. 263a, Arist. Pol. 1306a38 (v.l. for -αστικῶς).
στασιωτικός, ή, όν [ᾰ] séditieux, Thc. 7, 57 ; 8, 92 ; τὸ στ. Thc. 4, 130, le caractère d’une sédition.
Étym. στασιώτης.
1. partijstrijd aanwakkerend, partijzuchtig, opruiend:
2. politiek onrustig, roerig:
3. geneigd tot twist: adv.:
στασιωτικός, zu einer Partei od. Faktion gehörig, aufrührerisch, καιρός Thuc. 7.57, u. Sp.
• Adv ., Arist. Pol. 5.6.
• Adv ., Arist. Pol. 5.6.
στασιωτικός
from στᾰσιώτης
στᾰσιωτικός, ή, όν
- factious, seditious, Thuc.