στασίαρχος
στασίαρχος, chief of a band
στᾰσί-αρχος, ὁ, (στάσις B. II)
- chief of a band or company, A. Supp. 12 (anap.).
- 2 head of a party, leader in sedition, App. BC 1.2, D.C. Fr. 96.
στασί·αρχος, ου (ὁ) [τᾰ]
1 chef de parti, DC. Exc. 109 Sturz ; App. Civ. 1, 2 ||
2 chef de fugitifs qui s’exilent, Eschl. Suppl. 13.
Étym. στάσις, ἄρχω.
στασίαρχος, ὁ, Anführer des Aufstandes, u. übh. der Schar, neben βούλαρχος Aesch. Suppl. 12.