στασιωτεία
στασιωτεία, a state of faction
στᾰσι-ωτεία, ἡ,
- state of faction, formed after πολιτεία, And. 4.8, Pl. Lg. 832c, f.l. in 715b.
στασιωτεία, ας (ἡ) [ᾰ] agissements séditieux, And. 30, 4 ; Plat. Leg. 715b, 832c.
Étym. στασιώτης.
1. partijdigheid.
2. factiestaat, eenpartijstaat.
στασιωτεία, ἡ, Neigung od. Sucht eines Menschen, Aufruhr u. Parteiungen zu machen ; Andoc. 4.8 ; Plat. Legg. IV.715b, VIII.832c, Ggstz πολιτεία.
στασιωτεία
στᾰσιωτεία, ἡ,
- a state of faction, Plat. from στᾰσιώτης