συναλαλάζω
συναλαλάζω, to cry aloud together
Could not find συναλαλάξαντος in Logeion dictionaries.
συναλαλάξαντος aorist active participle masculine genitive singular, aorist active participle neuter genitive singular of συναλαλάζω
συνᾰλᾰλάζω,
- cry aloud together, Plb. 1.34.2, Plu. Sull. 28, etc.
- 2 c. acc., ἣν . . ὑμεναίοισι . . σ. whom they greeted with loud weddingsongs, E. HF 11.
συν·αλαλάζω [ᾰλᾰ]
1 intr. pousser une clameur, Pol. 1, 34, 2 ||
2 tr. acclamer, acc. Eur. H.f. 11.
1. tegelijk juichen.
2. met acc. bejubelen.
συναλαλάζω, (ἀλαλάζω), zusammen oder zugleich schreien ; ἣν πάντες λωτῷ συνηλάλαξαν, Eur. Herc.Fur. 11 ; Pol. 1.34.2 u. oft.
συναλαλάζω
- Ito cry aloud together, Polyb.
- IIc. acc. to greet aloud, Eur.