συναλειπτικός
συναλειπτικός, coalescing by
συναλ-ειπτικός, ή, όν,
- coalescing by συναλιφή, τὸ -κόν Eust. 25.33. Adv. -κῶς with or by συναλιφή, S.E. M. 1.165, Eust. 834.5.
συναλειπτικός, ή, όν, zusammenschmierend, -schmelzend, verwischend, Sp.; – • adv., συναλειπτικῶς , durch Verschmelzung (συναλοιφή), Gramm.; αἱ σ. ἐκφερόμεναι λέξεις S.Emp. adv. Gramm. 165.