συνακολασταίνω
συνακολασταίνω, to live dissolutely with
συνᾰκολασταίνω,
- live dissolutely with, τισι Plu. Demetr. 24; μετά τινων Id. Sull. 2, cf. Coniug. 2.140b.
συν·ακολασταίνω [ᾰ] se livrer au libertinage avec : τινί, Plut. Demetr. 24, ou μετά τινος, Plut. Syll. 2, avec qqn.
συνακολασταίνω, mit, zugleich ausgelassen od. liederlich leben, Plut. conjug. praec. p. 415.
συνακολασταίνω
- to live dissolutely with another, Plut.