συνάκοος
συνάκοος, fellow-hearer
συνάκοος [ᾰ], ὁ,
- fellow-hearer, Them. Or. 33.366b (pl.).
συν·άκοος, όου (ὁ, ἡ) [ᾰ] condisciple, Thém.
Étym. συνακούω.
συνάκοος, = συνήκοος, Themist.