συνάλειμμα

συνάλ-ειμμα [ᾰλ], ατος, τό,

• salve, Dsc. 3.137, Herod.Med. ap. Orib. 10.18.5, Id. in Rh.Mus. 58.78, al., Sor. 2.32 (perh. also 1.49).