συνεπιτίθημι

συνεπι-τίθημι,

• help in putting on, put on still more, βάρος Plu. QConv. 2.728c.
• • II Med., join in attacking, τῷ Μήδῳ Th. 3.54, cf. 6.17; τῷ τῆς τύχης πταίσματι Phld. Vit. p.21 J.; μετά τινος Th. 1.23, 6.10, Pl. Phlb. 16a: abs., X. Cyr. 4.2.3, Is. 6.29, Arist. Pol. 1311b17, LXX De. 32.27, Act.Ap. 24.9.
  • • 2 σ. τῷ ἔργῳ fall to the work together, Th. 6.56.
    • 3 set upon and use to oneʼs own advantage, σ. τῇ ἀγνοίᾳ, τῷ μίσει τινός, Plb. 6.43.4; τοῖς καιροῖς Id. 3.15.10, 5.87.2.
    • 4 σ. τισὶ ἁμαρτίαν lay a sin to their charge, LXX Nu. 12.11.

συνεπιτίθημι, (τίθημι), mit, zugleich auflegen, καὶ συνεπιφορτίζειν, Plut. Symp. 8.7 E. – Med., mit, zugleich angreifen ; Thuc. 1.23, 6.10 u. öfter ; μή σοι μετὰ Φιλήβου ξυνεπιθώμεθα, Plat. Phil. 16a ; τοῖς καιροῖς, zum Angriff benutzen, Pol. 3.15.10 u. öfter.

συνεπιτίθημι fut. -θήσω

• • Ito help in putting on, Plut.
  • IIMid. to join in attacking, τινι Thuc.; ξ. τῷ ἔργῳ το fall to the work together, Thuc.