About Report a problem

Menu

συνέπομαι

συνέπομαι, to follow along with, follow closely

συνέπομαι, fut. -έψομαι Pl. Ti. 53c: aor. -εσπόμην (v. infr.):—
  • follow along with, accompany, σὺν δʼ ὁ θρασὺς εἵπετʼ Ὀδυσσεύς (where however σύν may be an Adv.) Od. 10.436, cf. Hdt. 7.39, Th. 1.60, X. An. 3.1.2, etc.; σ. τινί A. Ag. 955, Hdt. 5.47, Thphr. Vent. 47, etc.; ποίμναις . . συνειπόμην used to follow the flocks, i.e. tend them, S. OT 1125; οὔ σοι τῷ βίῳ ξυνέσπετο (thy fortunes) remained not constant to thy life, ib. 1523 (troch.); ταῦρος ἄντυγι ξ. kept pace with, it, E. Hipp. 1231; τῷ χρόνῳ σ. Pl. Lg. 721c.
      • 2 comply or be in accordance with, τῷ νόμῳ συνεπόμενος ib. 916d; τοῖς ἀποβαίνουσιν Arist. EN 1127a4; μετὰ δεδοκιμασμένου μὴ ξυνέπεσθαι ἐθέλειν Th. 3.38; τῇ τῶν μελιττῶν ἡδονῇ σ. ministering to the taste of the bees, Pl. Lg. 843d.
      • 3 of things, μουσικῇ συνεπόμεναι τέχναι the arts attendant on music, Id. Phlb. 56c; τὰ τούτοις συνεπόμενα the consequences of these, Id. Lg. 679e, cf. 706a, Ti. 52d: also c. gen., ὁπόσα τούτων συνεπόμενα εἴπομεν Id. Lg. 899c.
      • 4 σ. τῷ λόγῳ follow the argument to its consequences, ib. 695c: abs., συνέπομαι I follow, i.e. understand, you, Id. Sph. 238e; συνέψεσθε Id. Ti. 53c.

Saved

Recent