συνιεροποιός
συνιεροποιός, joint-sacrificer
συνιερο-ποιός, ὁ,
- joint-sacrificer, Din. Fr. 89.33, IG 2(2).1672.299,303, 11(2).162 A 37 (Delos, iii B.C.).
συν·ιεροποιός, ός, όν, qui offre un sacrifice ou des sacrifices avec un autre, Din. (Poll. 6, 159).
Étym. σύν, ἱ.
συνιεροποιός, mit die Opfer od. den Gottesdienst besorgend.