συνθύτης
συνθύτης, fellow-sacrificer
συνθύτης [ῠ], ου, ὁ,
- fellow-sacrificer, E. Fr. 852, IG 4.679.16 (Hermione, ii B.C.), 12(1).157 (Rhodes), 7.1785 (Thespiae), BSA 27.226 (Sparta, ii A.D.), Apollod. 2.7.2.
συνθύτης, ου (ὁ) [θῠ] prêtre qui offre un sacrifice avec d’autres, Apd. 2, 7, 2.
Étym. συνθύω.
συνθύτης, ὁ, der Mitopferer, Sp.