συνιζάνω
συνιζάνω, to sink in, collapse
συνιζ-άνω,
- sink or settle down, collapse, Arist. Somn.Vig. 456a13, Gal. 8.325,500, 15.570; σάρκες δʼ ἱδρῶτι συνίζανον Theoc. 22.112; πηλὸν ἐν πυρὶ . . συνιζάνειν Plu. Publ. 13.
- 2 sink, εἰς βυθόν Thphr. Od. 29; of the blood, Id. Sens. 43; of the wind, Luc. VH 1.29.
- II causal, cause to collapse or sink, Arist. Resp. 474a14.
συν·ιζάνω :
1 s’affaisser, d’où se condenser, se réduire, Arstt. Somn. 2, 16 ; en parl. de chairs, Thcr. Idyl. 22, 122 ; en parl. de bitume en fusion, Plut. Popl. 13 ; d’argent fondu, Plut. M. 665b ||
2 faire s’affaisser, faire fléchir, Arstt. Respir. 7, 7.
συνιζάνω, mit, zugleich sich setzen, zusammen einsinken, einfallen ; Luc. V.H. 1.29 ; ἐν πυρὶ πυκνοῦσθαι σ., Plut. Popl. 13 ; auch σάρκες ἱδρῶτι συνίζανον, Theocr. 22.112 ; vgl. συνίζω.
συνιζάνω
only in pres. and imperf.
- 1to sink in, collapse, Theocr., Plut.
- 2to sink, of the wind, Luc.