συνιερεύς
συνιερεύς, a fellow-priest
συνιερ-εύς, έως, ὁ,
- fellow-priest, Clara Rhodos 2.211 (Lindus, i B.C., pl.), J. Ap. 2.23, Plu. Aem. 3, IG 2(2).1368.18 (pl., ii A.D.), D.C. 40.62: fem. συνιέρεια, Procl. Chrest. ap. Phot. Bibl. p.322 B.
συν·ιερεύς, έως (ὁ) collègue dans les fonctions de prêtre ou de prêtresse, Plut. Æmil. 3 ; DC. 40, 62.
Étym. σύν, ἱ.
συνιερεύς, έως, ὁ, Mitpriester, College im Priesteramte, Plut. Aem. 3.
συνιερεύς
συν-ιερεύς, έως, ὁ,
- a fellow-priest, Plut.