σύνθωκος
σύνθωκος, public seat
σύνθωκ-ος, ον,
- = σύνθακος, Jul. Or. 5.166b.
- II Subst. σύνθωκος, ὁ, public seat, Sophr. 153.
σύν·θωκος, ος, ον :
I adj. c. σύνθακος, Syn. Hymn. 5, 53 ||
II subst. ὁ σ. :
1 assesseur, Œnom. (Eus. P.E. p. 223c) ||
2 siège commun, Sophr. (Poll. 9, 46).
σύνθωκος, = σύνθακος, Oenom. Euseb.