συνναίω
συνναίω, to dwell with
Could not find συνναίεσκεν in Logeion dictionaries.
συνναίεσκεν Verb: imperfect active indicative 3rd singular of συνναίω
συνναίω,
- dwell or live with, γυναιξί A. Th. 195; τοῖσιν ἐχθίστοισι σ. ὁμοῦ S. Tr. 1237, cf. El. 241 (lyr.).
συν·ναίω (seul. prés.) habiter avec, vivre avec, Eschl. Sept. 195 ; Soph. Tr. 1237, Ph. 892 ; abs. et fig. Soph. El. 241.
συνναίω, (ναίω), mit, zugleich, zusammen wohnen ; γυναιξί, Aesch. Spt. 177 ; ἅλις πόνοις τούτοισι συνναίειν ἐμοί, Soph. Phil. 880 ; Trach. 1237.
συνναίω
- to dwell with others, c. dat., Aesch., Soph.