σύνειμι

σύνειμι (εἰμί sum), fut. -έσομαι, Dor. fut. -εσσέομαι SIG 526.19 (Itanos, iii B.C.): Elean 3 pl. pres. opt. συνέαν ib. 9 (Olympia, vi B.C.):—

• to be with, be joined with, ἔμελλον ἔτι ξυνέσεσθαι ὀϊζυῖ Od. 7.270; ξ. ὀνείρασιν to be haunted by dreams, A. Pers. 177; σ. νόσῳ, = νοσεῖν, S. OT 303; κακοῖς πολλοῖς ξυνοῦσα acquainted with . ., Id. El. 600; τῷ κόπῳ ξ. Ar. Pl. 321 (lyr.); γνώμαις καὶ μερίμναις Id. Nu. 1404; [πράγμασι] to be engaged in business, Id. Ra. 959; ξ. ᾧπερ ἥδεσθον βίῳ Id. Fr. 583; [μέρει πολέμου] Th. 4.18; τρυφερῷ βίῳ σ. Men. Kith.Fr. 1.9; γεωργίᾳ σ. X. Oec. 15.12; εὐωχίαις, ἡδοναῖς, δείμασι, Pl. R. 586a, 586b, Lg. 791b; ἀπορίᾳ, εὐδαιμονία, Luc. Sat. 11, Bis Acc. 3: reversely, ὅτῳ τὸ μὴ καλὸν ξύνεστι S. Ant. 372 (lyr.); ὅτῳ γάμοι ξυνόντες ηὑρέθησαν ἀνόσιοι Id. OC 946; ἐμοὶ ξύνεστιν ἐλπίς E. Tr. 682; εἴ μοι ξυνείη . . μοῖρα S. OT 863 (lyr.): abs., ἆται ἀεὶ ξυνοῦσαι Id. OC 1244 (lyr.); τὰ πάλαι νοσήματα ξυνόντα Id. Aj. 338; ὁ χρόνος ξυνὼν μακρός Id. OC 7.
• • II have intercourse with, live with, τοῖς φονεῦσι τοῦ πατρός Id. El. 264, cf. E. Fr. 897.7 (anap.), etc.; μετά τινος Ar. Pl. 504, Pl. Smp. 195b, etc.; σ. ἐμαυτῷ live alone, X. Hier. 6.2; φιλικῶς, οἰκείως ξ. τινί, Id. An. 6.6.35, HG 7.3.5; σ. ἀλλήλοις ἐν τῷ πότῳ Pl. Prt. 347c: also ξυνῆμεν . . ἐγώ τε καὶ σύ Ar. V. 236; οἱ συνόντες τινί, of fellow-travellers, Act.Ap. 22.11: abs., τὸν νεανίσκον συνὼν διέφθορεν Eup. 337.
  • • 2 of a woman, live with a husband, = συνοικέω, Hdt. 4.9, S. El. 276, 611, etc.; and then, merely, have sexual intercourse, Ar. Ec. 619 (anap.), Arist. Pol. 1262a33, PSI 1.64.19 (i B.C.), etc.; of animals, copulate, Arist. HA 540a13.
    • 3 attend, associate with, a teacher, X. Mem. 1.2.8, 24, etc.; also of the teacher, Id. Cyr. 3.1.14, Pl. Tht. 151a, etc.; of a fellowpupil, ἐμοὶ συνών ποτε περὶ μαθήματα Gal. 16.684; also of a follower in war, ξ. Βρασίδᾳ Ar. V. 475 (lyr.); οἱ συνόντες followers, partisans, associates, disciples, Antipho 5.68, Pl. Ap. 25e, Tht. 168a, al.; guests, Ar. V. 1300, X. Smp. 1.15, etc.; comrades in war, Id. Cyr. 8.2.2; Δίκη ξυνοῦσα φωτί attending on, favouring, A. Th. 671, cf. S. OT 275, etc.; accompany, οὐδὲ τῷ ὀρέγεσθαι τὸ εὔκαιρον σύνεστι Sor. 1.38, cf. 26.
    • 4 have dealings with, τινι Th. 4.83; σ. ἵπποις have to do with them, Pl. Ap. 25b.
    • 5 take part in, attend, συνόδοις Rev.Arch. 22(1925).62 (Callatis); ὑπογραψάντων πάντων τῶν συνόντων all the members of the σύνοδος, Sammelb. 7457.48 (ii B.C.).
    • 6 abs., αἴ κα . . μὴ συννῇ ( συνῇ) γνήσια τέκνα if there are not in addition children of the blood, Leg.Gort. 10.41; ὅπου κεφαλαλγία σύνεστι Gal. 16.662.
  • III of heavenly bodies, to be in conjunction, Man. 1.78, al., Gal. 19.552.

σύνειμι, (εἶμι ibo)

• go or come together, assemble, ἐς χῶρον ἕνα ξυνιόντες ἵκοντο Il. 4.446; ἐς τὠυτό Hdt. 1.62; ἐς τὸν Ἰσθμόν Th. 2.10, cf. SIG 835A 4 (Delph., ii A.D.); συνιόντος ὄχλου πολλοῦ Ev.Luc. 8.4.
• • • 2 in hostile sense, meet in battle, Il. 14.393, Hes. Th. 686; ἐς μέσον . . συνίτην μεμαῶτε μάχεσθαι Il. 6.120; ἔριδι ξυνιόντες 20.66, Hes. Th. 705; ἔριδος πέρι θυμοβόροιο Il. 16.476; σ. ἐς τὴν μάχην Hdt. 1.80; of states, engage in war, Th. 2.8.
    • 3 in peaceable sense, come together, meet to consult or deliberate, ib. 15, Lycurg. 126, etc.; σ. περὶ νόμων θέσεως Arist. Pol. 1298a17; of a conspirator, σ. τοῖς φυγάσιν ἐπὶ καταλύσει τοῦ δήμου Din. 1.94, cf. D. 24.144; also of festive meetings, συνόδους συνιέναι Pl. Smp. 197d.
    • • b of the council, σύλλογον ὃν εἶπες συνιέναι Id. Lg. 962c.
    • 4 σ. εἰς τὴν κοινωνίαν, of marriage, ib. 773a; of copulation of animals, Arist. HA 540a10.
  • II of things, gather, σ. ἀήρ Pl. Ti. 49c; τὸ ὑγρόν Thphr. CP 2.19.3; of clouds, Arist. Mete. 364b33; opp. χωρίζεσθαι, Id. GC 327b28; σ. πρὸς αὑτήν recur, Pl. Ti. 58a, cf. 76a.
  • • 2 of money, come together, come in, of revenue, Hdt. 1.64, 4.1.
    • 3 to be contracted, σ. καὶ ψύχεσθαι Arist. Mete. 342a19.
    • 4 of stars, come into conjunction, Man. 2.423, al.; of the moon, συνιούσης, opp. αὐξομένης, Lyd. Mens. 3.11.

2. σύν-ειμι, Att. ook ξύνειμι [εἶμι] imperf. 3 plur. συνῇσαν, later συνῄεσαν
1.  samen (met ...) gaan, samenkomen, bij elkaar komen, ontmoeten; met εἰς + acc. naar/op (een plaats): ἐς τὠυτὸ συνιόντες op dezelfde plaats bij elkaar komend Hdt. 1.62.3; vaak in vijandige zin: ἐς μέσον ἀμφοτέρων συνίτην μεμαῶτε μάχεσθαι zij kwamen samen in het midden tussen beide kampen, vol strijdlust Il. 6.120; συνῄσαν ἐς τὴν μάχην zij raakten slaags Hdt. 1.80.5; bij elkaar komen, vergaderen: συνιέναι ... μόνον περὶ ... νόμων θέσεως alleen maar vergaderen als het om wetgeving gaat Aristot. Pol. 1298a17; met acc. v.h. inw. obj.: τὰς τοιάσδε συνόδους συνιέναι bijeenkomen voor dit soort bijeenkomsten Plat. Smp. 197d; van lucht zich samenpakken.
2.  van geld binnenkomen, verzameld worden: χρημάτων ... συνιόντων terwijl de inkomsten binnenstroomden Hdt. 1.64.1.

σύνειμι ¹, mit, zugleich, zusammen sein, ἔμελλον ἔτι ξυνέσεσθαι ὀϊζυῖ, Od. 7.270, noch Unglück erleben ; umgehen, πολλοῖς μὲν ἀεὶ νυκτέροις ὀνείρασιν ξύνειμι, Aesch. Pers. 173 ; Soph. Phil. 481, El. 256 u. öfter ; von ehelicher Gemeinschaft, 268, 350, wie Eur. Hel. 304 u. öfter ; u. in Prosa, ποίαν χρὴ ποίῳ ἀνδρὶ συνοῦσαν ὡς ἀρίστους παῖδας τίκτειν Plat. Theaet. 149d ; Xen. Cyn. 3.1.39 ; oft von Zuständen, in denen man sich befindet, οἵᾳ νόσῳ ξύνεστιν (πόλις), Soph. O.R. 303 ; u. umgekehrt, ὅτῳ γάμοι ξυνόντες εὑρέθησαν ἀνόσιοι, O.C. 950 ; τοῖς πάλαι νοσήμασι ξυνοῦσι λυπεῖσθαι, Aj. 331 ; ἐμοὶ οὐδὲ ξύνεστιν ἐλπίς, Eur. Troad. 677 ; ξυνεῖναι τῷ κόπῳ, Ar. Plut. 521 ; γνώμαις καὶ μερίμναις, Nub. 1386 ; ἡδοναῖς, Plat. Rep. IX.586b ; δείμασι, Legg. VII.791b ; ξυνῆν ἐμαυτῷ, Xen. Hier. 6.2 ; τοὺς τῇ γεωργίᾳ συνόντας, die sich mit dem Ackerbau beschäftigen, Oec. 15.12 ; ταῖς πόλεσιν, Hier. 2.14 ; Sp., ἀπορίᾳ σύνεσμεν Luc. Cronos. 11, εὐδαιμονίᾳ bis accus. 3. – Bes. es mit Jemandem halten, ihm beistehen, Δίκη ξυνοῦσα φωτὶ παντόλμῳ φρένας, Aesch. Spt. 653 ; ὑμῖν Δίκη χοἰ πάντες εὖ ξυνεῖεν εἰσαεὶ θεοί, Soph. O.R. 275 ; τίς σοι ξυνέσται χείρ ; Eur. Hec. 879 ; ταῖς γνώμαις ἑτέρων, Ar. Vesp. 1460 ; und als Schüler, um Jemandes Unterricht zu genießen, mit ihm umgehen, Plat. Theaet. 151a, Alc.I, 118c ; τὸ συνεῖναι ἀλλήπολλοῖς τῶν νέων αὐτόθι καὶ διαλεξόμεθα, Rep. I.328a ; adj. verb., ὡς πάντως συνεστέον Πρωταγόρᾳ, Prot. 313b ; οἱ συνόντες, die Versammelten, auch die Gäste, Xen. Symp. 1.15, 6.2 ; Schüler, Mem. 1.4.1 ; Vertraute, Pol. 4.24.2 ; Luc. Iov. Trag. 27 verbindet σύνεστιν ἐπὶ φιλοσοφίᾳ πολλοῖς τῶν νέων ; vgl. auch rhet.praec. 23.

σύνειμι ², (εἶμι), mit, zugleich, zusammen gehen, sich versammeln, ἐς χῶρον ἕνα, Il. 4.446, 8.60 ; bes.
   a) im feindlichen Sinne, zusammentreffen, handgemein werden, kämpfen ; 6.120, 14.393, 16.476 ; Hes. Th. 686, Sc. 383 ; mit dem ausdrücklichen Zusatze μάχεσθαι, Il. 20.159, 23.814 ; ἔριδι ξυνιόντες, 20.66, 21.390 ; Hes. Th. 705.
   b) im friedlichen Sinne, zusammenkommen, um mit einander zu sprechen, τινὶ εἰς λόγους, übh. übereinkommen, ἐς τωὐτό, Her. 1.62 ; ἡ ἄλλη Ἑλλὰς πᾶσα μετέωρος ἦν ξυνιουσῶν τῶν πρώτων πόλεων, Thuc. 2.8, u. öfter ; sich vereinigen, ξυνόδους ξυνιέναι, Plat. Symp. 197d ; εἰς τὴν κοινωνίαν, Legg. VI.773a ; ὀλοφύρονται ξυνιόντες, wenn sie zusammen kommen, Rep. I.329a ; ἀπὸ τῶν πρὸς ἄλληλα ξυνιόντων, Soph. 248a ; οὐ ξυνῄεσαν βουλευσόμενοι ὡς τὸν βασιλέα, Thuc. 2.15 ; συνιὼν ἐπὶ καταλύσει τοῦ δήμου ἑάλω, von Verschwörungen, Dem. 24.144. – Von fleischlicher Gemeinschaft, coire, Arist. H.A. 5.2, dem πλησιάζειν entsprechend ; u. so Plut. Sol. 2, Lesart der mss. für συνεῖναι. – Auch von Geldern, zusammenkommen, -fließen, eingehen, χρήματα συνιόντα, Her. 1.64, 4.1.

†σύνειμι1

[συν- 1 + εἰμί.]

In form ξύνειμι.

Fut. infin. ξυνέσεσθαι.

To be or dwell with, to be linked or joined with.

With dat. : ὀϊζυῖ Od. 7.270.

†σύνειμι2

ξύνειμι

[συν- 2 + εἶμι.]

Pple. ξυνιών, -όντος Il. 4.446, Il. 8.60, Il. 20.66, Il. 21.390.

3 dual impf. συνίτην Il. 6.120, Il. 16.476, Il. 20.159, Il. 23.814.

3 pl. ξύνισαν Il. 14.393.

In dual and pl., to come together as foes, advance upon one another: ἐς μέσον συνίτην μεμαῶτε μάχεσθαι Il. 6.120= Il. 20.159, Il. 23.814. Cf. Il. 4.446= Il. 8.60, Il. 14.393, Il. 16.476, Il. 20.66, Il. 21.390.

σύνειμι

• 1come together, collect ἔνθα καί νυν ἐπίνομον ἡρωίδων στρατὸν ὁμαγερέα καλεῖ συνίμεν P. 11.8

σύνειμι (1) (εἰμί), fut. inf. -έσεσθαι: be with, ‘be linked to,’ Od. 7.270†.

σύνειμι (2) (εἶμι), part. ξυνιόντες, ipf. 3 pl. ξύνισαν, du. συνίτην: go or come together, esp. in hostile ways, meet; περὶ ἔριδος, ἔριδι, ‘in a spirit of strife,’ Il. 20.66.

σύνειμι fut. έσομαι εἰμί sum

• • Ito be with, be joined or linked with a thing, c. dat., Od.; periphr. for a simple Verb, σ. ὀνείρασιν to dream, Aesch.; σ. νόσῳ νοσεῖν, Soph.; κακοῖς πολλοῖς ξ. to be acquainted with miseries, Soph.; σ. πράγμασι to be engaged in business, Ar.; σ. ἡδοναῖς, λύπαις, δείμασι Plat.;—reversely, ἐμοὶ ξύνεστιν ἐλπίς Eur.; and absol., ἆται ἀεὶ ξυνοῦσαι Soph.; ὁ χρόνος ξυνὼν μακρός Soph.
  • IIto have intercourse with a person, live with, τινι Soph., Eur., etc.; μετά τινος Ar.
  • • 2to live with a husband, = συνοικέω, Hdt.
    • 3to attend, as to a pupil attends a master, Xen., etc.; of the teacher, Xen.:— οἱ συνόντες associates, disciples, partisans, Plat.
    • 4to have dealings with, τινι Thuc.; σ. ἵπποις to have to do with them, Plat.
    • 5to take part with, τινι Aesch., etc.

σύνειμι εἶμι ibo

• • Ito go or come together, to assemble, Il., Hdt., Thuc.
  • • 2in hostile sense, to meet in battle, Il., etc.: of states, to engage in war, Thuc.
    • 3in peaceable sense, to come together, meet to deliberate, Thuc.
  • IIof revenue, to come in, Hdt.