τερατώδης
τερατώδης, portentous
Could not find τερατῶδες in Logeion dictionaries.
τερατῶδες masculine vocative singular, feminine vocative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of τερατώδης
τερᾰτ-ώδης, ες,
- portentous, prodigious, Ar. Nu. 364; σοφία τ. X. Ep. 1; also of men, τ. εἰς σοφίαν Pl. Euthd. 296e; τὸ τερατῶδες Arist. Po. 1453b9; τ. ἀναπλασμοί Metrod. Herc. 831.5, cf. Jul. Or. 7.206c.
- II monstrous, of strange births (τέρας II.2), Arist. GA 772a36, al., Sor. 2.55; τὰ τ. Phld. Sign. 7; τ. ζῴδια, viz. Pisces, Cancer, Scorpio, Capricorn, Cat.Cod.Astr. 1.166: Sup., -ωδεστάτη ὄψις Ph. 2.99, cf. Phld. Mort. 38. Adv. -δῶς, opp. κατὰ φύσιν, Arist. HA 496b18, cf. D.S. 1.26.
τερατώδης, ης, ες [ᾰ] extraordinaire, prodigieux, en parl. de pers. Plat. Euthyd. 296e ; en parl. de choses, Xén. Ep. 1, 8 ; Ar. Nub. 364 ; particul. monstrueux, Arstt. G.A. 4, 4, 5, etc. ; τὸ τερατῶδες, Arstt. Poet. 14, 4, le merveilleux ||
Sup. -έστατος, Phil.
Étym. τέρας, -ωδης.
τερατώδης, ες, einem Wunder od. einem Vorzeichen ähnlich, wunderbar od. bedeutungsvoll ; Ar. Nub. 363 ; ἄνθρωποι εἰς σοφίαν τερατώδεις, Plat. Euthyd. 296e ; τὸ τερ., Arist. poet. 14 ; τὰ τερατώδη καὶ τραγικά, Plut. Thes. 1.
τερατώδης
τερᾰτ-ώδης, ες
εἶδος
- portentous, Ar., Plat.