τερατόμορφος
τερατόμορφος, of monstrous shape
τερᾰτό-μορφος, ον,
- of monstrous shape, Cass. Pr. 51, Tz. H. 8.636.
τερατό·μορφος, ος, ον [ᾰ] de forme monstrueuse, Cass. Probl. 51.
Étym. τέρας, μορφή.
τερατόμορφος, von wunderbarer od. widernatürlicher Gestalt, Sp.