τερατοποιός
τερατοποιός, working
τερᾰτο-ποιός, όν,
- working wonders, LXX 2 Ma. 15.21, Procl. Par.Ptol. 225.
τερατο·ποιός, ός, όν [ᾰ] qui accomplit des prodiges, qui fait des miracles, Procl. Ptol. p. 225, 25 ; Spt. 2 Macc. 15, 21.
Étym. τέρας, ποιέω.
τερατοποιός, Wunder tuend, der Gaukler, Sp.