τερατοσκόπος
τερατοσκόπος, observer of τέρατα, soothsayer, diviner
τερᾰτο-σκόπος, ὁ,
- observer of τέρατα, soothsayer, diviner, Pl. Lg. 933c, 933e, Arist. Fr. 75, LXX De. 18.11: cf. τερασκόπος.
τερατο·σκόπος, ος, ον [ᾰ] qui observe et explique les prodiges ; subst. ὁ τ. devin, Soph. O.R. 605 ; Plat. Leg. 933c, e ; Arstt. fr. 65.
Étym. τέρας, σκοπέω.
τερατοσκόπος, wunderbare od. widernatürliche Zeichen od. Erscheinungen beobachtend u. deutend ; ἢ μάντις, Plat. Legg. XI.933c ; Sp.; vom röm. Haruspex, Plut. Sull. 7.