τρυφερός

τρῠφερός, ά, όν,

• delicate, dainty, αὐχήν Batr. 66; πλόκαμος E. Ba. 150 (lyr.); χεῖρες, χρώς, σάρξ, AP 5.65 (Rufin.), 150 (Mel.), 12.136; of a soft material, BGU 1080.19 (iii A. D.); of almonds, Arist. Fr. 277; of fish, tender, soft-fleshed, Xenocr. ap. Orib. 2.58.5 (Comp.), Sor. 2.15 (Comp.); of an infant, Id. 1.82: τὸ τ. dainty softness, Ar. Ec. 901 (lyr.); Θεσσαλικὸς δὲ θρόνος, γυίων -ωτάτη ἕδρα Critias 2; ὀθόνια Sor. 1.49; τελαμῶνες ib. 83; φύλλα -ώτερα Dsc. 2.161:—τρυφερόν, τό, name of a medicine, Gal. 12.757, cf. 844.
• • II of persons, their life and habits, effeminate, luxurious, voluptuous, Ar. V. 551 (Comp.), etc.; ἡ τ. Ἰωνία Call.Com. 5 (anap.); ἡ τ. Λέσβος Antiph. 174.5 (lyr.); τ. βίῳ σύνεστιν Men. Kith.Fr. 1.9; τ. τρόποι Pl.Com. 178: τὸ τ. effeminacy, ἐς τὸ -ώτερον μετέστησαν Th. 1.6. Adv., ἀκολάστως καὶ -ρῶς ζῆν Arist. Pol. 1269b23: neut. as Adv., τρυφερόν τι διασαλακώνισον voluptuously, Ar. V. 1169; τ. καλέειν call softly, Theoc. 20.7, cf. 21.18: Comp. -ώτερον more wantonly, D.C. 60.31.

τρυφερός, 1) weichlich, üppig ; πλόκαμος Eur. Bacch. 150 ; Ar. Vesp. 551, 1169 ; schwelgerisch, wollüstig, μείδημα Mel. 65, χρώς Rufin. 2, Σκύλλα Mel. 67 (V.198, 35, 190); παιδὸς σάρξ Ep.adesp. 33 (XII.136); ἕλικες κροτάφων Strabo 5 (XII.10), u. öfter in der Anth.; – ἐς τὸ τρυφερώτερον μετέστησαν, von der üppigern Lebensweise der Athener, Thuc. 1.6 ; – ἐσθὴς κατὰ μαλακότητα τρυφερά, DS
2) schwächlich, zerbrechlich, morsch, ψοφοδεὲς καὶ τρυφερόν ἐστι διʼ ἀσθένειαν, Plut. Phoc. 2.

τρυφερός τρῠφερός, ά, όν τρυφή

• • Idelicate, dainty, Eur., Anth.
  • IIof persons, effeminate, luxurious, voluptuous, Ar., etc.:— τὸ τρυφερόν effeminacy, ἐς τὸ τρυφερώτερον to more effeminate habits, Thuc.:—neut. as adv., τρυφερόν voluptuously, Ar.; τρ. λαλεῖν to speak softly, Theocr.