τρυτάνη
τρυτάνη, the tongue of a balance
τρῡτάνη [ᾰ], ἡ,
- balance, pair of scales, Ar. V. 39, D. 5.12, Lyc. 270, Herod. 2.90, D.Chr. 22.5, Plu. Crass. 17, Luc. Hist.Conscr. 49, Am. 4:— hence τρῡτᾰνεύω, weigh, Gloss.
τρυτάνη, ης (ἡ) [ῡᾰ] aiguille de la balance, en gén. balance, Ar. Vesp. 39 ; Dém. 60, 7 ; 325, 13 ; Luc. H. conscr. 49, etc.
Étym. τρύω, probabl. de l’ouverture où se meut l’aiguille.
τρυτάνη, [ῡ], ἡ, das Zünglein in der Waage, übh. die Waage, trutina ; Ar. Vesp. 39 ; ὥσπερ ἐν τρυτάνῃ ῥέπων ἐπὶ τὸ λῆμμα, Dem. 18.298 ; Sp., Luc. amor. 4, Lycophr. 270.
τρυτάνη
τρῡτάνη (ᾰ), ἡ,
- the tongue of a balance, and generally, a balance, pair of scales, Lat. trutina, Ar., Dem. deriv. uncertain