φαιδρός
φαιδρός, bright, beaming
Could not find φαιδρότατον in Logeion dictionaries.
φαιδρότατον masculine accusative singular superlative, neuter accusative singular superlative, neuter nominative singular superlative, neuter vocative singular superlative of φαιδρός
φαιδρ-ός, ά, όν,
- bright, beaming, φάος Pi. Fr. 109; ἁλίου σέλας A. Eu. 926 (lyr.); σελήνη Id. Ag. 298; τράπεζαι Cratin. 301 (troch.); κρατήρ Alex. 119.1; of sparkling water, λευκῶν φαιδροτέρην λιβάδων (of a woman), AP 7.218 (Antip. Sid.); ἀήρ Poll. 9.20.
- 2 metaph., beaming with joy, bright, cheerful (opp. στυγνός, X. An. 2.6.11), φ. πρόσωπον Sol. 42.3, S. El. 1297, etc.; φ . . . ὄμμασι δέξασθε . . βασιλέα A. Ag. 520; φ. φρενὶ δέξασθαι Id. Ch. 565; φ. κάρα S. El. 1310; ὄμμα φ. ὡς εἶδον τέκνων E. Med. 1043; φαιδροῖς ὠσίν, of a horse pricking his ears, Ar. Pax 156 (anap.); of persons, of glad countenance, cheerful, X. Cyr. 3.3.59, Gal. 6.186, 16.615 (Comp.), etc.; φαιδρὸς λάμποντι μετώπῳ Ar. Eq. 550 (anap.); ὄμμασι καὶ σχήμασι καὶ βαδίσματι φαιδρός X. Ap. 27; κυνὲς ἀπὸ τῶν προσώπων φ. Id. Cyn. 4.2; ἐπί τινι φ. glad at a thing, D. 18.323. Adv. -δρῶς joyously, cheerily, φ. βιοτεύων X. Cyr. 4.6.6, cf. 4.2.11; neut. pl. φαιδρά as Adv., φ. γοῦν ἀπʼ ὀμμάτων σαίνει με with happy smile, S. OC 319, cf. Fr. 766 (anap.).
- II masc. pr. n., properisp. Φαῖδρος: fem. Φαίδρα, Ion. Φαίδρη, parox. (Cf. Lith. giẽdras ‘fair, clear (weather, sky)ʼ.)
φαιδρός, ά, όν :
1 brillant, au propre, en parl. de la lumière, lumineux, clair, serein, pur, Pd. fr. 228 ; du soleil, Eschl. Eum. 926 ; de la lune, Eschl. Ag. 298 ; d’un cratère, Alex. (Com. fr. 3, 435) ||
2 p. anal. gai, joyeux, radieux, en parl. de choses (visage, Soph. El. 1297, etc. ; œil, regard, Eschl. Ag. 520 ; Eur. Med. 1043) ; en parl. de pers. Soph. fr. 704 ; Xén. Cyr. 3, 3, 59, etc. ; Dém. 332, 8 ; τὸ φαιδρόν, Xén. An. 2, 6, 11, la sérénité ou la joie, p. opp. à τὸ στυγνόν ||
Cp. φαιδρότερος, Anth. 7, 218.
Étym. φαίδιμος.
φαιδρός, 1) rein, klar, hellglänzend, leuchtend ; zuerst bei Pind., φάος frg. 228 ; σελήνη Aesch. Ag. 289 ; φαιδρὸν ἁλίου σέλας Eum. 886.
2) gew. übertr., heiter, fröhlich, vergnügt ; ὄμματα, φρήν, Aesch. Ag. 506, Ch. 558 ; πρόσωπον Soph. El. 1289, vgl. 1302 ; ὄμμα Eur. Med. 1043 ; φαιδρὸς λάμποντι μετώπῳ Ar. Eq. 548 ; Ggstz στυγνός, Xen. An. 2.6.11, vgl. Cyr. 3.3.59 ; ἐπί τινι, Mem. 3.10.4 ; καὶ γεγηθὼς ἐπί τινι Dem. 18.323.
• Adv., φαιδρῶς βιοτεῦσαι Xen. Cyr. 4.6.6.
2) gew. übertr., heiter, fröhlich, vergnügt ; ὄμματα, φρήν, Aesch. Ag. 506, Ch. 558 ; πρόσωπον Soph. El. 1289, vgl. 1302 ; ὄμμα Eur. Med. 1043 ; φαιδρὸς λάμποντι μετώπῳ Ar. Eq. 548 ; Ggstz στυγνός, Xen. An. 2.6.11, vgl. Cyr. 3.3.59 ; ἐπί τινι, Mem. 3.10.4 ; καὶ γεγηθὼς ἐπί τινι Dem. 18.323.
• Adv., φαιδρῶς βιοτεῦσαι Xen. Cyr. 4.6.6.
φαιδρός
- 1shining ἐρευνασάτω μεγαλάνορος Ἡσυχίας τὸ φαιδρὸν φάος fr. 109. 2.
φαιδρός, ά, όν
φάω
- 1bright, beaming, Aesch.: sparkling, of water, Anth.
- 2metaph. beaming with joy, bright, joyous, jocund, Solon., Trag., Xen.:—adv. -δρῶς, joyously, cheerily, Xen.; neut. pl. φαιδρά as adv., Soph.