φατός
φατός, that may be spoken
φατός2, slain, dead
φᾰτός (A), ή, όν, (φημί)
- spoken or that may be spoken, mostly with negat., οὐ φ. unspeakable, unutterable, ineffable, Hes. Sc. 230, Parm. 8.8, Pi. O. 6.37, I. 7(6).37; τὸ μὴ φ. μηδὲ ῥητὸν κάλλος Plu. Isid. 2.383a; pleon., κάλλος οὐ φ. λέγειν Ar. Av. 1713. Adv. οὐ φατῶς, = ἀφάτως, Hsch.
- 2 famous, notable, ἄνδρες ἄφατοί τε φ. τε Hes. Op. 3.
φᾰτός (B), ή, όν, (θείνω ΙΙ)
- slain, dead, Hsch.
φατός, ή, όν [ᾰ]
1 que l’on peut dire ou exprimer, Timon 35 ; οὐ φατός, Hés. Sc. 230 ; Pd. O. 6, 62 ; I. 7, 51 ; μὴ φατός, Plut. M. 383a, indicible, inexprimable ; pléon. οὐ φατὸν λέγειν ou εἰπεῖν, Ar. Av. 1713 ; Orph. Arg. 926, m. sign. ||
2 nommé, renommé, Hés. O. 3.
Étym. φημί.
φατός, adj. verb. von φημί, gesagt, zu sagen, auszusprechen, was man sagen darf, nennbar ; gew. mit der Negat., οὐ φατός, unaussprechlich, unsäglich ; Hes. Sc. 230 ; Pind. Ol. 6.37 ; πένθος I. 6.37 ; Ar. Av. 1711 (vgl. φατειός). – namhaft, berühmt, Hes. O. 3.
φατός ², vom ungebr. *φάω, φένω, πέφνον, getötet, tot, Hesych., s. die Kompp.
φᾰτός c. neg.,
- 1inexpressible ἐν θυμῷ πιέσαις χόλον οὐ φατὸν ὀξείᾳ μελέτᾳ O. 6.37 ἔτλαν δὲ πένθος οὐ φατόν I. 7.37
φατός
φᾰτός, ή, όν
verb. adj. of φημί
- 1that may be spoken, οὐ φατός un- speakable, un- utterable, in- effable, Hes., Pind.
- 2metaph. named, famous, notable, Hes.