φάτις

φάτις [ᾰ], ἡ: acc. φάτιν: voc. φάτι S. OT 151 (lyr.), φάτις Id. Aj. 173 (lyr.): contr. acc. pl. φάτῑς Pi. P. 3.112 (s.v.l.): not found in any other cases: (φημί):—

• poet. Noun, used also by Hdt.,
• • I voice from heaven (not in Hom.), oracle, φ. Διός S. OT 151 (lyr.), cf. 1440, E. Supp. 834 (lyr.); ἀπὸ θεσφάτων τίς ἀγαθὰ φ. βροτοῖς στέλλεται; A. Ag. 1132 (lyr.); ἀπʼ οἰωνῶν S. OT 310; Μουσάων Ar. Av. 924 (lyr.); of a dream, A. Pers. 227 (troch.); of the interpreter of dreams, ib. 521.
  • • 2 voice or saying among men, common talk, rumour, αἰσχυνόμενοι φάτιν ἀνδρῶν ἠδὲ γυναικῶν Od. 21.323, cf. Sol. 2.3; φ. ἀνθρώπους ἀναβαίνει ἐσθλή good report, Od. 6.29; εὐκλεής E. Fr. 242; φ. βαρεῖα A. Ag. 456 (lyr.); ἐπίψογος ib. 611; κακά S. Aj. 186 (lyr.); φ. ἔτυμος, νημερτής, E. IA 794 (lyr.), Lyc. 1051; μαψίδιος, ψευδής, E. Hel. 251 (lyr.), AP 7.239 (Parmen.); in Doric Prose, PSI 9.1091.5: c. gen. objecti, φ. μνηστήρων a report of the suitors, Od. 23.362: but κατὰ τῶν ἱρέων τὴν φάτιν as the priests’ story runs, Hdt. 2.102; ὡς φ. ὅρμηται Id. 7.189; φ. κρατεῖ A. Supp. 294; ὥσπερ ἡ φ. S. OT 715; ὡς φ. ἀνδρῶν Id. Ant. 829 (lyr.); οὕτω φ. αὐδᾷ E. Ion 225 (lyr.): ἡ φ. μιν ἔχει the report goes of him . ., Hdt. 7.3, cf. 8.94; ἐχθρὰ Φάλαριν κατέχει φάτις Pi. P. 1.96: reversely, in same sense, ἔχει τινὰ φάτιν ἀνὴρ Ἐφέσιος Hdt. 9.84, cf. E. Hel. l.c.: φάτιν ἀγγέλλειν, φέρειν, Batr. 138, A. Ag. 9, etc.; ἆραι S. Aj. 191 (lyr.); καταβαλεῖν φ. ὡς . . Hdt. 1.122; κλύειν φάτιν S. Aj. 850; φ. ἐπέρχεται, ἦλθέ τινι, Id. Ant. 700, E. Hipp. 130 (lyr.); ἐς τοὺς δήμους φ. ἀπίκετο ὡς . . Hdt. 1.60; ἐνθεῦτεν φ. κεχώρηκε ib. 122; ἦ σʼ ἐπίανέν τις ἄπτερος φ.; A. Ag. 276; proverb, φ. αὐτοῖσιν μαρτυρεῖ Heraclit. 34 (cf. Trag.Adesp. 517).
    • 3 subject of a saying or report, Νέστορα καὶ Σαρπαδόνʼ, ἀνθρώπων φάτις themes of many a tale, Pi. P. 3.112 (s. v. l.); δέρκομαι φάτιν ἄφραστον a thing unspeakable, S. Tr. 693.
  • II speech, words, of a single person, Id. Ph. 1045, El. 329, 1213.
  • • 2 speech, language, Ἕλληνʼ ἐπίσταμαι φάτιν A. Ag. 1254.
  • III a name, Id. Fr. 6.

φάτις, εως, ion. ιος, ἡ, Sage, Rede, Gerücht, Od. 21.323 ; φάτις μνηστήρων, das Gerücht von den Freiern, 23.262 ; Pind. ἐχθρὰ Φάλαριν κατέχει φάτις, P. 1.96, u. öfter ; wie Her., ἡ φάτις ἔχει μιν, die Sage geht von ihnen, 7.3, 8.94 ; κατὰ φάτιν 2.102 ; auch ἔχει τινὰ φάτιν ἀνὴρ Ἑφέσιος 9.84 ; vgl. Eur. Hel. 251 ; πολύστονος Aesch. Eum. 358 ; φάτιν φέρειν, ein Gerücht verbreiten, Ag. 9, wie Soph. El. 56, Aj. 813 ; νεάγγελτος Aesch. Ch. 725 ; φάτιν κλύειν Soph. Aj. 857, vgl. O.R. 715, Aj. 954 ; φάτις ἕρπεται Ant. 696, vgl. Aj. 173, 186 ; die Sprache selbst, Ἕλληνʼ ἐπίσταμαι φάτιν Aesch. Ag. 1227 ; vgl. φάτιν βαρεῖαν εἰπεῖν Soph. Phil. 1034 ; – Nachrede, Ruf, ἐσθλή Od. 6.29, ἀστῶν βαρεῖα Aesch. Ag. 444. – Vom Orakel, ἀπὸ θεσφάτων Aesch. Ag. 1103 ; Soph. O.R. auch ἀπʼ οἰωνῶν φάτις, 310 ; Eur. Phoen. 23. – Pind. P. 3.112 Νέστορα καὶ Σαρπηδόνʼ, ἀνθρώπων φάτις, die von den Menschen gerühmt werden ; u. so bei Soph. Trach. 690, δέρκομαι φάτιν ἄφραστον ἀξύμβλητον ἀνθρώπῳ μαθεῖν, die Sache selbst, von der gesprochen wird.

φάτις

ἡ

[φα-, φημί.]

Talk, report, rumour : ἐκ τούτων φ. ἀνθρώπους ἀναβαίνει ἐσθλή Od. 6.29, αἰσχυνόμενοι φάτιν ἀνδρῶν (scandal) Od. 21.323. Cf. Od. 23.362.

In reference to public opinion : δήμου φάτιν Il. 9.460.

φᾰτις

• 1speech, talk καί πού τι καὶ βροτῶν φάτῐς ὑπὲρ τὸν ἀλαθῆ λόγον δεδαιδαλμένοι ψεύδεσι ποικίλοις ἐξαπαπῶντι μῦθοι (φάτιν Σ^γρ: appositionem φάτις μῦθοι agnovit Hermann: loc. susp.) O. 1.28 ἐχθρὰ Φάλαριν κατέχει παντᾷ φάτις P. 1.96 (Πηλεύς) “ὅν τʼ εὐσεβέστατον φάτις Ἰαολκοῦ τράφειν πεδίον” (Bothe: φασίν codd.) I. 8.40 met., of pers. Νέστορα καὶ Λύκιον Σαρπηδόν, ἀνθρώπων φάτῖς (i. e. proverbial among men) P. 3.112

φάτις , ιος (φημί): report, reputation; w. obj. gen., ‘tidings’ (of the slaughter) of the suitors, Od. 23.362.

φάτις φάτις (ᾰ), ιος, ἡ, φημί

• • Ilike φήμη, a voice from heaven, the voice of an oracle, an oracle, Aesch., Soph.
  • • 2a saying among men, common talk, rumour, report, Lat. fama, Od., Trag.; κατὰ φάτιν as report goes, Hdt.; ὡς φ. κρατεῖ Aesch.; ὥσπερ ἡ φ. Soph.; φ. ἐστί ʼtis said that . ., Pind.; ἡ φ. μιν ἔχει the report goes of him, Hdt.
    • 3the subject of a saying, a theme, Pind.
  • IIspeech, words, of a single person, Soph.: speech, language, Aesch.