φερέκακος
φερέκακος, inured to toil
φερέ-κᾰκος, ον,
- inured to toil or hardship, Plb. 3.71.10, 3.79.5.
φερέ·κακος, ος, ον [ᾰ] qui supporte la fatigue ou la misère, Pol. 3, 71, 10 ; 3, 79, 5.
Étym. φ. κακόν.
φερέκακος, Unglück, Anstrengung tragend, erduldend, Pol. 3.71.10, 79.5 ; Suid. erkl. καρτερικός.
φερέκακος
φερέ-κᾰκος, ον,
κακόν
- inured to toil or hardship, Polyb.