φερέκαρπος
φερέκαρπος, yielding fruit
φερέ-καρπος, ον,
- yielding fruit, σπέρματα, γαῖα, Plu. Am. prol. 2.495c, AP 9.778 (Phil.); Βάκχος, Σελήνη, Orph. H. 50.10, 9.5, cf. Fr. 44.
φερέ·καρπος, ος, ον, qui produit (litt. qui porte) des fruits, Plut. M. 495c ; Anth. 9, 778 ; Orph. H. 25, 3.
Étym. φ. καρπός.
φερέκαρπος, Frucht tragend, bringend ; γῆ Philipp. 85 (IX.778); αὖλαξ Orph.; σπέρματα Plut. am.prol. 3.
φερέκαρπος
φερέ-καρπος, ον,
- yielding fruit, Anth.