φερέπτερος
φερέπτερος, bearing wings, winged
φερέ-πτερος, ον,
- bearing wings, winged, Max. 610: gen. pl. φερεπτερύγων from φερε-πτέρῠγος, ον, or φερε-πτέρυξ, ὁ, ἡ, Opp. H. 2.482.
φερέ·πτερος, ος, ον, qui porte des ailes, ailé, Max. π. κατ. 610.
Étym. φ. πτερόν.
φερέπτερος, = φερεπτέρυγος, Maxim. καταρχ. 609.