φερέπονος
φερέπονος, bringing toil and trouble
φερέ-πονος, ον,
- bringing toil and trouble, ἀμπλακίαι Pi. P. 2.31.
- II bearing toil or hardship, patient thereof, ἐν ταῖς μάχαις App. Gall. 1.3; τὸ φ. τῆς ψυχῆς Them. Or. 11.149d, cf. Eust. 1488.44. Adv. Sup. -ώτατα App. Mith. 74.
φερέ·πονος, ος, ον :
1 qui apporte le malheur, Pd. P. 2, 56 ||
2 qui supporte la fatigue, Thém. 149.
Étym. φ. πόνος.
φερέπονος, Arbeit, Mühe, Unglück ertragend, bringend, ἀμπλακίαι Pind. P. 2.30.
φερέπονος, -ον
- 1bringing toil αἱ δύο δʼ ἀμπλακίαι φερέπονοι τελέθοντι pr. P. 2.31
φερέπονος
φερέ-πονος, ον,
- bringing toil and trouble, Pind.