φηλόω
φηλόω, to cheat, deceive
Could not find φηλώσῃς in Logeion dictionaries.
φηλώσῃς Verb: aorist active subjunctive 2nd singular of φηλόω
φηλ-όω,
- cheat, deceive, ἐφήλωσεν φρένας A. Ag. 492; ἐπέεσσιν A.R. 3.983; λώβαισι καὶ κλαυθμοῖσι Lyc. 785, cf. Men. 17:—Pass., γλώσσαις φηλούμενοι E. Supp. 243.
φηλόω-ῶ, tromper, voler, Eschl. Ag. 492 ; Eur. Suppl. 243 ; Lyc. 785 ; A. Rh. 3, 983 ; Babr. 16, 12.
Étym. φηλός.
φηλόω, betrügen, täuschen ; Aesch. Ag. 478 φῶς ἐφήλωσε φρένας ; Eur. Suppl. 255 ; sp.D., wie Lycophr. 785 Ap.Rh. 3.983 ; Meineke quaest. Men. p. 15.
φηλόω
from φῆλος
φηλόω,
- to cheat, deceive, Aesch.: Pass., φηλούμενοι Eur.