φή
φή, as, just as, like
φή, enclit. for φησί, Anacr. 40:—but φῆ, Dor. φᾶ, for ἔφη.
φή ( φῆ Aristarch.)
- = ὡς, as, like as, read by Zenodotus in Il. 2.144, 14.499, said by Sch.A on 14.499 to occur in Antim. (he cites Fr. 79) and in Call. (v. Frr. 366,518), φή ῥα prob. for δή ῥα (v.l. θῆρα) in h.Merc. 241.
φή, p. φησί, v. φημί fin.
φή, od. φῆ, = ὡς, wie, gleichwie ; Il. 2.144 φὴ κύματα für ὡς κύματα ; so erkl. Zenod. auch 14.499 ὁ δὲ φῆ, κώδειαν ἀνασχών, indem er ὁ δέ, φὴ κώδειαν ἀνασχών interpungierte wo die Schol. den Gebrauch des Wortes für ὡς aus Callim. u. Antimachus anführen ; u. so hat Hermann H.h. Merc. 241 für δή ῥα νεόλλουτος geschrieben φή ῥαν.; vgl. Buttmann Lexil. I.240, der es für korrelativ zu πῇ für ἧ erklärt u. die Betonung φή vorzieht, und Spitzner exc. XXV zur Il., der φή ganz verwirft, während Bekker es in den beiden Stellen nach Zenodot. aufgenommen hat.
φή
Like: φὴ κύματα θαλάσσης Il. 2.144, φὴ κώδειαν ἀνασχών Il. 14.499.
φή = ὡς, as, just as, like, Il. 2.144, Il. 14.499.