Logeion | φήγινος

φήγῐνος, η, ον,

φήγινος, η, ον [ῐ] de chêne, Il. 5, 838 ; Anth. 6, 351, etc.

Étym. φηγός.

φήγινος -η -ον [φηγός] eiken.

φήγινος, vom Holze der Buche, buchen ; Il. 5.838 ; oft bei sp.D., ὄζος, κολοσσός, Callim. 30, Eryci. 4 (VI.351. IX.237).

φήγινος

[φηγός.]

Of oak, oaken : ἄξων Il. 5.838.

φήγινος : of oak - wood, oaken, Il. 5.838†.

φήγινος φήγῐνος, η, ον

φήγινος