φήρ
φήρ, Centaur; satyr; wild beast
φήρ, ὁ, gen. φηρός,
- Aeol. (cf. Hsch.) for θήρ, pl. φῆρες Simon. 59 (cf. Rh.Mus. 38.378); of the Centaurs, Il. 1.268, 2.743; in sg., Pi. P. 3.4, 4.119:—in Ion. writers of Satyrs (v. sq.), Gal. 17(2).38; of Marsyas, Telest. 1.5.
φήρ, φηρός (ὁ) éol. c. θήρ, bête sauvage ; particul. οἱ Φῆρες, les bêtes sauvages, en parl. des Centaures, plutôt Phères, pple de Thessalie, Il. 1, 268 ; 2, 743 ; au sg. Sim. am. Iamb. fr. 29 ; Pd. P. 3, 8 ; 4, 211.
φήρ, φηρός, ὁ, äol. = θήρ ; bes. hießen φῆρες die Kentauren als Halbtiere, Il. 1.268, 2.743, wie Pind. im sing. P. 4.119 ; später auch die Satyrn.
φήρ
- 1centaur ἀνδροδάμαντα δʼ ἐπεὶ φῆρες δάεν ῥιπὰν μελιαδέος οἴνου (at the marriage of Peirithoos and Hippodameia) fr. 166. 1. esp., Cheiron, Οὐρανίδα γόνον εὐρυμέδοντα Κρόνου φῆρʼ ἀγρότερον νόον ἔχοντʼ ἀνδρῶν φίλον P. 3.4 “φὴρ θεῖος” P. 4.119
φήρ , φηρός (= θήρ), pl. dat. φηρσίν: wild beast, then monster, as the Centaurs, Il. 1.268, Il. 2.743.
φήρ
Aeolic for θήρ
- Lat. fera, Pind.: pl. φῆρες, of the Centaurs, Il.