φηρομανής
φηρομανής, game-mad, madly fond of wild animals
φηρομᾰνής, ές,
- madly fond of wild animals, epith. of Dionysus, AP 9.524.22. φῆρος· ἡ τῶν ἀρχαίων θεῶν τροφή, Hsch.; φῆρον Hdn.Gr. 1.385.
φηρο·μανής, ής, ές [ᾰ] épris de passion pour les bêtes sauvages, Anth. 9, 524.
Étym. φήρ, μαίνομαι.
φηρομανής, ές, das Wild leidenschaftlich liebend, Beiw. des Bacchus in einem Hymn. (IX.524).
φηρομανής
φηρο-μᾰνής, ές
μαίνομαι
- game-mad, madly fond of wild animals, epith. of Bacchus, Anth.