φιλεπιτιμητής
φιλεπιτιμητής, a censorious person
φῐλ-επιτῑμητής, οῦ, ὁ,
- censorious person, Isoc. 1.31, Ath. 9.385a.
φιλ·επιτιμητής, οῦ (ὁ) [ῐῐῑ] qui fait volontiers des reproches, grondeur, Isocr. 9a ; Ath. 385a.
Étym. φ. ἐπιτιμάω.
φιλεπιτιμητής, [τῑ], ὁ, der gern tadelt, der Tadelsüchtige, Isocr. 1.31, vom φιλαίτιος unterschieden ; Ath. VIII.385.
φιλεπιτιμητής
φῐλ-επῐτῑμητής, οῦ, ὁ,
- a censorious person, Isocr.