φιλέραστος
φιλέραστος, amorous
φῐλ-έραστ-ος, ον,
- amorous, Plb. 23.5.7, AP 5.143 (Mel.), etc.
- II dear to lovers, ῥόδον AP 5.135 (Mel.); πακτίς IG 14.793.5 (Naples).
φιλ·έραστος, ος, ον [ῐ]
1 enclin à l’amour, Pol. 24, 5, 7, etc. ||
2 agréable ou cher aux amants, Anth. 5, 136.
Étym. φ. ἐράω.
φιλέραστος, 1) gern, gewöhnlich liebend, verliebt, zu Liebschaften geneigt, Pol. 24.5.7.
2) Liebenden hold, angenehm ; ῥόδον Mel. 98 (V.136); πακτίς Ep.adesp. 743 (APP 327).
2) Liebenden hold, angenehm ; ῥόδον Mel. 98 (V.136); πακτίς Ep.adesp. 743 (APP 327).