φιλεραστής
φιλεραστής, fond of a lover
φῐλ-εραστ-ής, οῦ, ὁ,
- fond of a lover, or fond of having lovers, Pl. Smp. 192b, Arist. Rh. 1371b24.
φιλ·εραστής, οῦ (ὁ) [ῐ] enclin à l’amour, Plat. Conv. 192b ; Arstt. Rhet. 1, 11, 26.
φιλεραστής, ὁ, der gern liebt, der Verliebte, der Freund von Liebschaften ; καὶ παιδεραστής Plat. Symp. 192b.
φιλεραστής
φῐλ-εραστής, οῦ, ὁ,
- fond of a lover, or fond of having lovers, Plat., Arist.