φιλητικός
φιλητικός, disposed to love
Could not find φιλητικὸν in Logeion dictionaries.
φιλητικὸν masculine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of φιλητικός
φῐλ-ητικός, ή, όν,
- disposed to love, τινος Arist. EN 1117b30, Pol. 1327b39: abs., affectionate, Id. EE 1239a27, HA 488b21, Plu. Lib.educ. 2.3d (Comp.): τὸ φ. Id. Per. 1.
- II fond of kissing, Arist. Pr. 953b15.
φιλητικός, ή, όν [φῐ]
I (φιλέω, aimer) porté à aimer, gén. Arstt. Nic. 3, 10, 2, etc. ; abs. aimant, caressant, Arstt. Eud. 7, 4, 5 ; H.A. 1, 1, 33 ||
II (φιλέω, baiser) qui aime à embrasser, Arstt. Probl. 30, 1, 8.
Étym. φιλέω.
φιλητικός, zum Lieben, Küssen gehörig, geneigt dazu, τινός, Arist. eth. 3.10 u. Sp., wie Plut. Pericl. 1.
φιλητικός
φῐλητικός, ή, όν
φιλέω
- disposed to love, τινος Arist.: absol. loving, affectionate, Arist.