φλεγμαίνω
φλεγμαίνω, to be heated, inflamed, to fester
Could not find φλεγμαίνουσα in Logeion dictionaries.
φλεγμαίνουσα present active participle feminine nominative singular, present active participle feminine vocative singular of φλεγμαίνω
φλεγμ-αίνω, aor. ἐφλέγμηνα Ar. V. 276 (lyr.), D.C. 64.4, M.Ant. 4.49; later -ᾱνα LXX Na. 3.19:
- I trans., cause to swell up; of food, fill, nourish, opp. ἰσχναίνω, Hp. Loc.Hom. 34.
- II intr., to be heated, inflamed, fester, Id. Aph. 5.58, Prog. 7, LXX l.c.; πληγὴ φλεγμαίνουσα ib. Is. 1.6, cf.Ar. l.c., Pl. Ti. 85b.
- b to be swollen, Hp. Loc.Hom. 13.
- 2 of the sea, seethe, M.Ant. l.c.; κῦμα φλεγμαῖνον Hld. 5.17.
- 3 metaph., φλεγμαίνουσα πόλις, opp. ὑγιής, Pl. R. 372e; ἀρχὴ φλεγμαίνουσα, = σπαργῶσα καὶ θυμουμένη, Id. Lg. 691e; τὰ φ. τῶν πραγμάτων Plu. Pomp. 21; of feelings, etc., Plb. 3.86.6, Plu. Per. 6, al., Hld. 7.21; οἱ στρατιῶται ἐφλέγμηναν D.C. l.c.; also of luxury, πολυτελεῖς καὶ φλεγμαίνουσαι τράπεζαι Plu. QConv. 2.660f; also τὰ ἐν Βαβυλῶνι φλεγμαίνοντα, of extravagant court ceremonial, Philostr. VA 2.25.
φλεγμαίνω (f. -ανῶ, ao. ἐφλέγμηνα)
I tr. enflammer, échauffer, d’où dilater par la chaleur, gonfler, p. opp. à ἰσχναίνω, Hpc. 410, 10 ; 419, 46 ||
II intr. être enflammé, s’enflammer, être en combustion, en parl. du feu, Plut. M. 953f ; en parl. du corps, être enflammé, Plat. Tim. 85b ; joint à τὸ ζέον, Plat. Phil. 46d ; d’où être enflé, joint à οἰδῶντι, Plut. M. 452a ; en parl. d’un œil enflammé, Plut. Phoc. 2 ; cf. Geop. 16, 5 ; des organes, en gén. Hpc. Progn. 38, 32 ; Ar. Vesp. 277 ; Arstt. H.A. 8, 21 ; p. opp. à τῶν ὑγιαινόντων, T. Locr. 103b ; fig. être enflammé, être excité, en parl. de combattants, Plut. M. 448b ; de soldats, DC. 64, 4 ; de gens en colère, Plut. Arat. 46 ; de l’autorité publique surexcitée, Plat. Leg. 691e ; Plut. Num. 8, etc. ; d’effervescence populaire, Plut. Pomp. 21 ; de passions, Plut. M. 164, Per. 6, Arist. c. Cat. ma. etc. ; d’abondance, joint à πολυτελεῖς, Plut. M. 660f ; en parl. du langage emphatique et boursouflé, Philstr. 77, etc. ; p. suite, se dilater ou se gonfler, au propre, en parl. de l’eau ou de la mer, Hld. 5, 17 ; M. Ant. 4, 49 ; avec ὑπό : ὑπὸ πλήθους καὶ φορᾶς γάλακτος, Plut. M. 321a, se gonfler par suite de l’abondance et de l’afflux du lait ; fig. avec ἀπό : ἀπὸ πικρασμοῦ, Spt. Ps. 6, 8, par l’effet de la colère ||
➳ [Le second ε dans ἐφλέγμαινεν bref, Ar. Vesp. 277] ; ao. réc. ἐφλέγμανα [μᾱ] Spt. Nah. 3, 13 ; Geop. 12, 12, 2 ; M. Ant. 4, 49.
Étym. φλέγμα.
φλεγμαίνω, aor. ἐφλέγμηνα u. ἐφλέγμᾱνα,
1) trans., entzünden, aufschwellen, aufblähen, nähren, auch von Speisen, Ggstz ἰσχναίνω, Hippocr.
2) intr., erhitzt, entzündet sein ; Plat. sagt Tim. 85b ὅσα δὲ φλεγμαίνειν λέγεται τοῦ σώματος ἀπὸ τοῦ κάεσθαί τε καὶ φλέγεσθαι διὰ χολὴν γέγονε πάντα ; öfters übertr., πόλις, ἀρχή, im Ggstz von ὑγιής, in Verwirrung sein, Rep. II.372e, Legg. III.691e ; aber πόλις φλεγμαίνουσα = eine der Hitze ausgesetzte Stadt Pol. 9.4.23, aufschwellen, Ar. Vesp. 276 ; auch vom Meere, brausen, wogen, τὰ φλεγμαίνοντα τοῦ ὕδατος M.Ant. 4.49 ; vgl. Heliod. 5.17 ; u. übertr. vom Aufbrausen heftiger Leidenschaften, Sp.; auch φλεγμαίνοντος τότε τοῦ πάθους, von frischer Trauer, Pol. 3.86.6.
1) trans., entzünden, aufschwellen, aufblähen, nähren, auch von Speisen, Ggstz ἰσχναίνω, Hippocr.
2) intr., erhitzt, entzündet sein ; Plat. sagt Tim. 85b ὅσα δὲ φλεγμαίνειν λέγεται τοῦ σώματος ἀπὸ τοῦ κάεσθαί τε καὶ φλέγεσθαι διὰ χολὴν γέγονε πάντα ; öfters übertr., πόλις, ἀρχή, im Ggstz von ὑγιής, in Verwirrung sein, Rep. II.372e, Legg. III.691e ; aber πόλις φλεγμαίνουσα = eine der Hitze ausgesetzte Stadt Pol. 9.4.23, aufschwellen, Ar. Vesp. 276 ; auch vom Meere, brausen, wogen, τὰ φλεγμαίνοντα τοῦ ὕδατος M.Ant. 4.49 ; vgl. Heliod. 5.17 ; u. übertr. vom Aufbrausen heftiger Leidenschaften, Sp.; auch φλεγμαίνοντος τότε τοῦ πάθους, von frischer Trauer, Pol. 3.86.6.
φλεγμαίνω
φλέγμα
- to be heated, inflamed, to fester, φλεγμαίνουσα πόλις, opp. to ὑγιής, Plat.