φυράω
φυράω, to mix
Could not find φυραθεῖσα in Logeion dictionaries.
φυραθεῖσα aorist passive participle feminine nominative singular, aorist passive participle feminine vocative singular of φυράω
φυρ-άω, 3 pl. φυρῶσι Hdt. 2.36: fut. -άσω [ᾱ] A. Th. 48: aor. ἐφύρᾱσα Pl. Ti. 73e, Ion. -ησα Hp. Fist. 10: pf. πεφύρᾱκα Cic. Att. 6.4.3, 6.5.1:—Med., aor. ἐφυρᾱσάμην Ar. Nu. 979 (anap.); Ion. -ησάμην Nic. Th. 932:—Pass., aor. ἐφυράθην [ᾱ] Pl. Tht. 147c, APl. 16.191 (Nicaen.); Ion. -ήθην AP 7.748 (Antip.Sid.): pf. πεφύραμαι, Ion. -ημαι (v. infr.):—
- lengthd. form of φύρω (but almost limited to the sense of mixing flour and similar substances), φ. τὸ σταῖς τοῖσι ποσί Hdt. l.c.; οἴνῳ φυρήσας Hp. l.c., cf. PHolm. 4.9; εἰς ὕδωρ φ. ib. 6.18; φ. μετὰ ὑδραργύρου ib. 4.35; μᾶζαν φ. Hp. Vict. 2.40; οἱ φυρῶντες bread-kneaders, X. HG 7.2.22; γῆν τήνδε φυράσειν φόνῳ to make earth into a bloody paste, A. l.c.; γῆν . . ἐφύρασε καὶ ἔδευσε μυελῷ Pl. Ti. 73e: Pass., ἄρτος πολλῷ ὕδατι πεφυρημένος Hp. VM 14; ἰσχυρῶς πεφ. ibid.; οἴνῳ καὶ ἐλαίῳ ἄλφιτα πεφυραμένα (v.l. πεφυρμένα) Th. 3.49; γῆ ὑγρῷ φυραθεῖσα πηλὸς ἂν εἴη Pl. Tht. 147c.
- 2 metaph., μαλακὴν φυρασάμενος τὴν φωνὴν πρὸς τὸν ἐραστὴν ἐβάδιζεν making oneʼs voice supple, i.e. soft, towards oneʼs lover, Ar. l.c.; πολέεσσι πεφύρησαι χαλεποῖσι, θυμέ art confounded by . . Philet. 7.1; πεφυρακέναι τὰς ψήφους to have cooked the accounts, Cic. ll. cc.
φυράω-ῶ (f. φυράσω, ao. ἐφύρασα, pf. inus. ; pass. f. inus., ao. ἐφυράθην, pf. πεφύραμαι) [ῡ]
1 délayer, détremper : γῆ ὑγρῷ φυραθεῖσα πηλὸς ἂν εἴη, Plat. Theæt. 147c, la terre délayée par l’humidité serait de la boue ; φυρᾶν γῆν φόνῳ, Eschl. Sept. 48, tremper la terre de sang ||
2 p. suite, pétrir : ἄλφιτα ἐλαίῳ καὶ οἴνῳ, Thc. 3, 49 (sel. d’autres πεφυρμένα) pétrir de la farine avec de l’huile et du vin ||
Moy. délayer pour soi, acc. Nic. Th. 93, 2 ; fig. : μαλακὴν φωνὴν φυρήσασθαι, Ar. Nub. 973, mouiller et amollir sa voix ||
➳ Conjug. ion. en η : ao. ἐφύρησα, Hpc. 890d, etc. ; ao. pass. ἐφυρήθην, Anth. 7, 748 ; pf. πεφύρημαι, Hpc. V. med. 13 ; ao. moy. ἐφυρησάμην, Opp. H. 3, 485, etc.
Étym. φύρω.
1. mengen:
2. kneden:
φυράω, [ῡ], (verlängerte Form von φύρω, die bes. im fut. u. den folgdn Zeiten vorherrscht), mischen, vermischen ; γῆ ὑγρῷ φυραθεῖσα Plat. Theaet. 147c ; zusammenrühren, kneten, Her. 2.36 ; ἄλφιτα πεφυραμένα Thuc. 3.49 ; mengen, u. übertr., verwirren ; μαλακὴν φωνὴν πρὸς τοὺς ἐραστὰς φυράσασθαι, eine zärtliche Stimme gegen die Liebhaber annehmen, Ar. Nub. 966 ; πεφύρησαι χαλεποῖς Philetas 8 ; verunreinigen, γῆν θανόντες τήνδε φυράσειν φόνῳ Aesch. Spt. 48.
echa harina de cebada, mezcla y amasa un pan, pasteles y doce figurillas
φυράω
φῡ_ράω,
fut. -άσω
φύρω
- 1to mix flour or meal so as to make it into dough, to knead, Hdt., Xen.; γῆν φυράσειν φόνῳ to make earth into a bloody paste, Aesch.:—Pass., οἴνῳ καὶ ἐλαίῳ πεφυραμένα ἄλφιτα Thuc.
- 2metaph., μαλακὴν φωνὴν φυράσασθαι to make up a soft voice, Ar.