φύρδην

φύρ-δην, Dor. φύρδαν S. Fr. 210.39 (lyr.), AP 7.531 (Antip. Thess.):—Adv.

• in utter confusion, A. Pers. 812; φ. μάχεσθαι X. Cyr. 7.1.37; σεσωρεῦσθαι Plb. 16.8.9; πάντα εἰκῇ καὶ φ. ἐπράττετο Id. 30.11.6; σύρει φ. drags headlong, S. l.c.
• • • 2 (φύρω 1) with defilement, σίδαρον . . φ. μεστὸν ἔχουσα φόνου AP l.c.; φ. τείρων φῶτας ἐκβιάζεται Keil-Premerstein Erster Bericht p.9.

φύρδην, adv., gemischt, vermischt, geknetet, verwirrt, unordentlich ; Aesch. Pers. 798 ; Sp., σίδαρον φύρδαν μεστὸν ἔχουσα φόνου, = πεφυρμένον, Antip.Thess. 26 (VII.531); auch in Prosa, φ. μάχεσθαι Xen. Cyr. 7.1.37 ; Pol. 16.8.9 ; φύρδην πάντα ἐπράττετο 30.14.6.

φύρδην φύρω

• mixedly, in utter confusion, Aesch., Xen.; Doric φύρδαν, Anth.