φυρατής
φυρατής, mixer
φυρ-ᾱτής, οῦ, ὁ,
- mixer, i.e. ‘cooker’ of accounts, Cic. Att. 6.9.2, 7.1.9; = Lat. decoctor, fraudulent debtor, Gloss.; dub. sens. in Jahresh. 1Beibl. 75 (Ephesus).
φυρατής, οῦ (ὁ) [ῡᾱ] qui pétrit, gâcheur, Cic. Att. 7, 1, 8.
Étym. φυράω.
φυρατής, [ῡρᾱ], ὁ, od. φυράτης, der mischt, knetet, verwirrt, Cic. Att. 7.1.