χρηστικός
χρηστικός, knowing how to use, understanding the use of a thing
Could not find χρηστικά in Logeion dictionaries.
χρηστικά Adjective: neuter nominative plural, Adjective: neuter vocative plural, Adjective: neuter accusative plural, Adjective: feminine nominative dual, Adjective: feminine vocative dual, Adjective: feminine accusative dual, Adjective: feminine nominative singular, Adjective: feminine vocative singular of χρηστικός
χρηστ-ικός, ή, όν, (χράομαι) of persons,
- knowing how to use, understanding the use of a thing, τῶν ὑπαρχόντων Arist. Oec. 1344b26; δεσποτικὴ ἐπιστήμη ἡ χ. δούλων Id. Pol. 1255b31: abs., δύναμις χ., opp. ὑπηρετική, Procl. in Prm. p.735 S.: also c. dat. (like the Verb), M.Ant. 7.55.
- 2 of things, useful, serviceable, σώματος ἕξις Plu. Cat.Ma. 1: Sup., μέλι -ώτατον Id. Aud.poet. 2.32e. Adv. -κῶς ib. Profect. 80b: Comp. -ώτερον Arr. Epict. 2.9.19.
χρηστικός, ή, όν :
1 pass. bon pour l’usage, utile, usuel, Plut. Cato ma. 1, M. 32e ||
2 act. qui sait se servir de, habile à se servir de, gén. Arstt. Œc. 1, 6, 1 ; Pol. 1, 7, 4 ; postér. dat. (c. χράομαι) M. Ant. 7, 55 ||
Sup. χρηστικώτατος, Plut. M. 32e.
Étym. χράομαι.
1. van pers. deskundig als gebruiker;
2. van zaken bruikbaar, deugdelijk:
χρηστικός, 1) zum Gebrauche gehörig, bestimmt, geeignet, brauchbar, nützlich, dienlich, Sp.
2) akt., der wovon Gebrauch zu machen weiß ; Etwas anzuwenden, zu benutzen weiß ; τινός, Arist. Pol. 1.7 ; auch c. dat. der Sache, M.Ant. 7.55;
• adv. χρηστικῶς .
2) akt., der wovon Gebrauch zu machen weiß ; Etwas anzuwenden, zu benutzen weiß ; τινός, Arist. Pol. 1.7 ; auch c. dat. der Sache, M.Ant. 7.55;
• adv. χρηστικῶς .
χρηστικός, ή, όν
χράομαι
- 1knowing how to use, understanding the use of a thing, c. gen., Arist.
- 2of things, useful, serviceable, Plut.