χρηστόφιλος
χρηστόφιλος, possessed of good friends
χρηστό-φῐλος, ον,
- possessed of good friends, Arist. Rh. 1361b38.
- II trusty friend, opp. κακόφιλος, Rhetor. in Cat.Cod.Astr. 8(4).146.
χρηστό·φιλος, ος, ον [ῐ] qui aime les gens de bien, Arstt. Rhet. 1, 5, 16.
Étym. χρηστός, φιλέω.
χρηστόφιλος, gute Menschen od. Handlungen liebend, Sp.
χρηστόφιλος
χρηστό-φῐλος, ον,
- possessed of good friends, Arist.