ψευδοφανής
ψευδο-φᾰνής, ές, = foreg., Placit. 2.30.4.
ψευδο·φανής, ής, ές [ᾰ] qui brille d’une manière mensongère, c. à d. empruntée, en parl. de la lune, Anaxag. (Plut. M. 892a); Stob. Ecl. phys. 564.
Étym. ψ. φαίνω.
ψευδοφανής, ές, mit falschem Lichte leuchtend ; Stob. ecl. 1 p. 564 ; vgl. Anaxag. bei Plut. plac. phil. 2.30.