ψευδωμότης
ψευδωμότης, false swearer
ψευδ-ωμότης, ου, ὁ,
- false swearer, Lyc. 523.
ψευδ·ωμότης, ου (ὁ) parjure, litt. qui fait un faux serment, Lyc. 523.
Étym. ψεῦδος, ὄμνυμι.
ψευδωμότης, ὁ, der falsch schwört, der Meineidige, Lycophr. 523 u. a.Sp.